Archive for the ‘breien’ Category

Ik had wel heel veel wol. Zes bollen van 50 gr. met ieder een looplengte van ongeveer 400 m.  / Lana Grossa: Lace Merino Print, 100% Merino.

tuniek

Als ik zo naar de foto kijk toont hij wel heel erg lang. Niet dat ik klein ben, maar een reus ben ik nou ook weer niet. Misschien moet ik er maar eens een foto opzetten van als ik hem aan heb.

Ondertussen had ik ook al een groot gat aan de achterkant. Ik was in de weer met het optuigen van mijn weefgetouw en bleef aan iets haken. Dat was balen!
Inmiddels is het gerepareerd. Was niet moeilijk, omdat hij van boven naar beneden is gebreid. Ik heb toen meteen de boord wat verbreed.

Vorig jaar werd onze S&B groep uitgenodigd om in een kringloopwinkel te komen breien. Ik nam mijn spinnenwiel mee. Het is het begin van alle draden, toch?
Daar zag ik hele mooie wol liggen. Mijn kleur en ook nog pluizig. Dus geen getwijfel, maar hop… kopen voor het weg is.
Thuis heb ik meteen proef gebreid, maar ik vond het erg fel. Toen heb ik de door mij indigo geverfde chenille te voorschijn getoverd en de 2 draden gecombineerd. Dat was het…de kleur toonde een stuk zachter. Ik had genoeg strengen dus een lang vest zou het worden.

garendetailTegenwoordig gebruik ik eigenlijk altijd
onderstaand boek.
Het maakt me creatiever en dat is ook niet verkeerd.
boek

vestHij is warm en draagt heerlijk!

Een poos geleden breide ik een trui van mijn eigen gesponnen wol. Na wat uithalen en veranderen was ik dan uiteindelijk blij met het resultaat. Dan die restjes. Meestal doe je er nooit meer wat mee. Maar kijk….een tas is een aardige oplossing daarvoor. Ik draag vaak een spijkerbroek en hiermee is het een leuke combinatie geworden.

IMG_2072

Mijn tweede trui is klaar. Ook deze keer aan de bovenkant begonnen.
De mouwen zijn raglan gebreid en het is een V-nek.
Achteraf had een ronde hals waarschijnlijk een betere keus geweest!
Hij trekt in het midden een beetje omhoog, vlak onder de col.
Er is nog wol over…en daar brei ik nu een tas van. Spannend of dat naar zin gaat worden.

Ook nu kan ik hem aan beide kanten dragen. Leuke bijkomstigheid vind ik.

De wol is zelf gesponnen.

Dan ga je hem dragen en bevalt de col niet. Ziet er gezellig uit, maar hij zakte tijdens het dragen aan de voorkant steeds plat. Vond ik heel irritant, want ik kreeg het gevoel dat ik een slabbetje om had.
Dus heb ik hem uitgehaald en langs de hals een boord gebreid. Van het restant heb ik een cirkel sjaal gemaakt en nu kan ik hem dragen zoals het me uitkomt.
V-neckCircle-shawl

frontV-neckOp de foto staat het een beetje vreemd, maar het draagt echt fijn.

Mijn mouwloze hesje! Het boek van Ann Budd is perfect.
Het was wel even wennen, want ik had het gevoel dat ik onderste boven moest denken.
Toen ik iets niet begreep, heb ik de groep van Ann Budd op Ravelry om hulp gevraagd.

Als laatste moesten de boorden nog gebreid worden. Na lang wikken en wegen besloot ik  voor steenrood te kiezen en verfde daarvan twee tinten van mijn eigen gesponnen wol (ik dacht dat het Bleu du Maine was, maar pin me er niet op vast).

De lichte kleur leek me te mat, de donkere tint te fel,
toen heb ik de gulden middenweg gekozen en ze beiden gebruikt 🙂
Het leuke van deze manier van breien is, dat je geen naden krijgt. Heel apart.
Maar juist doordat je geen naden hebt, leek aan beide kanten dragen ook wel leuk, alleen zit je dan met de afwerking van de boorden. Daarom bedacht ik een andere manier van beginnen.

Het ging goed. Op de rechterfoto is het verschil goed te zien.
Alle boorden heb ik toen uitgehaald en opnieuw gehaakt/gebreid.

Tijdens de landelijke spindag in oktober 2013 kregen we een pakketje met lontwol.
Het waren 4 combinaties: zomer-herfst-winter en lente.

Ik heb steeds van ieder jaargetijde een deel gesponnen, afgewisseld met de donkere alpaca.
De enkele draad is getwijnd met grijze baby-alpaca. Heerlijk zacht!

……en ik kocht dit boek.

‘Oma, wil jij sokken voor me breien???’ Verbaasd antwoordde ik:”Meen je dat nou?”
En hij wilde het echt.

“Draag je ze dan ook?”
“Ja….”

Samen reden we naar de wolwinkel, zodat hij zelf een mooie bol kon uitkiezen.
Als vierjarige kon hij alleen maar de ondersten zien liggen.
Hij pakte een bol en zei: “Oh nee, die vind ik niet mooi.”
Het waren donkere kleuren!
Toen heb ik hem maar eens opgetild, want ik had hem al zien liggen, zijn favoriete kleur.
Groen!
Die ging mee naar huis.
En ik ben meteen maar begonnen.

Het was een hoop gemeet, maar hier zijn ze…


Ze zaten goed.

Op zijn sokken liep hij naar boven om mij iets te laten zien.
‘Oeh, ze kriebelen,” zei hij.
Dat moet natuurlijk niet, dus we besloten ze toch maar even uit te doen.
“Ik denk, dat mijn voeten aan ze moeten wennen.” 🙂

De volgende dag kreeg ik een foto opgestuurd, waar hij door de tuin loopt op de sokken.
Hij draagt ze zelfs binnenste buiten.
Eind goed, al goed!

Ik ben een beetje laat met de spulletjes op mijn website zetten. Het gaat allemaal over de winter, desalniettemin…hier zijn ze….

Op het moment ben ik  een sjaal, een trui en sokken aan het breien.

Met deze sjaal ben ik gister begonnen….

Een trui van uitgehaalde wol en opnieuw geverfd….
Sokken vanaf de teen van de sokkenlap ‘strepen’…

Deze keer een sok met een patroontje. Wel erg gezellig breien.

en na weken….en weken….kwamen ze toch nog af.

mijn ‘poncho’ sokkenlap sokken…..

Het heeft dan wel even geduurd, maar ze zijn af….

Na het breien van 6 paar beenbeschermers voor de nieuwe leden van
The Highland Regiment , hield ik het even voor gezien…..

Nou ja…af en toe….. 😉

Uitgehaald ziet het er toch wel gezellig uit….

‘poncho’…..

‘strepen’…..
‘bonte kermis’…..

En dan nu…..breien!

Afgelopen zondag heb ik deze ‘toekomstige sokken’ geverfd!

‘poncho’…..

‘strepen’…..

‘bonte kermis’…..

De grote vraag is nu….hoe gaan de sokken  eruitzien!?

Gelukt! Mijn poncho is af!
Mijn schoonzus vond het helemaal goed, dat ik haar model als voorbeeld gebruikte.
Zo kon ik vragen wat de breedte was, de lengte en dat was echt verschrikkelijk handig.
Dank je wel Loeska, ik zal het nooit vergeten 😉
Ik heb mijn eigen kleuren gekozen, maar dat heb ik in een van mijn vorige blogjes al verteld. Van de draden heb ik eerst koordjes / franjes gemaakt en daarna stapsgewijs om elkaar heen
gedraaid. Het is eigenlijk een macramé-knoop. Daardoor kreeg ik een dikke opvallende rand.

De kol is los gebreid.
Het is een schuinvallende band…(in elke oneven naald heb ik de derde steek afgehecht
en aan het eind
van de pen (2 steken voor het eind) een steek erbij opgezet.
Als hij de gewenste lengte heeft dan wordt hij dicht gemaasd.
Jammer dat ik er geen aparte foto van heb gemaakt!
Met de naaimachine heb ik de kol in de halsopening vastgenaaid en met de hand heb ik
hem ook nog tegengezoomd. De ‘gezigzagde’ halsopening van de lap is zo helemaal niet meer
te zien en daar houd ik van 🙂

Het heeft wel even geduurd, maar ze zijn af.

Dit paar werd gedoopt door Alexandra met de naam ‘Halloween’ sokken…. 😉
Het is zo verrassend om te breien met de geverfde draad van een sokkenlap.
Bedankt voor het idee van de zwarte band aan de zijkant van de sokkenlap, Meta…..
…..ze zijn hartstikke leuk geworden!

Ik heb een sokkenlap gemaakt. Natuurlijk met 2 draden tegelijk,
want zo krijg je twee identieke sokken. Veertig steken heb ik opgezet op naalden 6.
Een vriendin kwam met het idee om aan één zijkant een zwarte band te verven en daar dwars de kleuren op te zetten.
Uiteindelijk werd de boel weer uitgehaald en gesplitst.

En nu ben ik lekker aan het breien. Het wordt erg naar zin en het regelmatig terugkomen
van de kleur zwart vind ik erg leuk. Dank je wel Meta!

Je moet tenslotte altijd een paar op de naalden hebben!

Mijn nieuwe sokken. Leuke kleurtjes voor warme voeten.