Vorig jaar werd onze S&B groep uitgenodigd om in een kringloopwinkel te komen breien. Ik nam mijn spinnenwiel mee. Het is het begin van alle draden, toch?
Daar zag ik hele mooie wol liggen. Mijn kleur en ook nog pluizig. Dus geen getwijfel, maar hop… kopen voor het weg is.
Thuis heb ik meteen proef gebreid, maar ik vond het erg fel. Toen heb ik de door mij indigo geverfde chenille te voorschijn getoverd en de 2 draden gecombineerd. Dat was het…de kleur toonde een stuk zachter. Ik had genoeg strengen dus een lang vest zou het worden.

garendetailTegenwoordig gebruik ik eigenlijk altijd
onderstaand boek.
Het maakt me creatiever en dat is ook niet verkeerd.
boek

vestHij is warm en draagt heerlijk!

Ik kijk regelmatig op de website van Ineke Elsinga. Daar kwam ik een ‘wandelende wafel’ tegen. Meteen was ik verkocht. Optische illusies in een weefsel is zo gaaf!! Het patroon was snel gekocht.
De schering is zo recht als het altijd is (logisch), maar de inslag is een ander verhaal. Je doet 70 verschillende inslagen en daarna begin je weer met de eerste. De wafel ‘loopt’ echt 🙂
Toen ik klaar was en ik de lap door het water had gehaald, was ik er heeeel blij mee. Het was zo mooi en gaf zo’n optisch effect. Wow….Het is echt net of de schering schuin gaat. Mooi hè!

wandelende wafelIk had bijna spijt dat ik het geweven had om er een tas van Albert Heijn mee te bekleden en toen moest ik er ook nog de schaar in zetten 🙁 Het naaien was een vreselijk werk. Het is soms maar goed dat je niet altijd weet waar je aan begint.

image1AH tas

image3

Een poos geleden breide ik een trui van mijn eigen gesponnen wol. Na wat uithalen en veranderen was ik dan uiteindelijk blij met het resultaat. Dan die restjes. Meestal doe je er nooit meer wat mee. Maar kijk….een tas is een aardige oplossing daarvoor. Ik draag vaak een spijkerbroek en hiermee is het een leuke combinatie geworden.

IMG_2072

Het spijt me, dat ik mijn website zo lang niet heb bijgehouden.
We waren zo druk met moeder Sophy en haar pups. Als je op onderstaande foto klikt, dan kun je nog een beetje meegenieten op de website van onze Drentjes.

Sophy en pupsEén pup hebben we gehouden. Ze heet Jytka en is inmiddels alweer een flinke dame.
Jytka en Sophy

….toen gebeurde er in sneltreinvaart een aantal vervelende dingen.
Daar val ik jullie verder niet mee lastig….nu is het tijd om weer aan de slag te gaan!

Op de Landelijke Spindag was ik tot mijn grote plezier ingedeeld bij de workshop vilten.
Hij werd gegeven door Adrian Salomé. Zij verfde de tops zelf en het waren mooie kleurcombinaties. Daarom was het best lastig kiezen.
We splitsten de gekamde wol in dunne laagjes en legden dat neer in een cirkel. Beginnend in het midden en dan steeds maar rond en rond. Tijdens het vilten moesten we goed opletten, want het was wel de bedoeling om de cirkel zoveel mogelijk echt ‘rond’ te houden. Is me redelijk gelukt, vind ik zelf….ach nou ja…een beetje ovaal is ‘ie wel.

circle
toolMijn man was nodig om de gaten te maken. Daar had ik te weinig kracht voor.
img_1138Het kleine bakje is echt handig. Breiende op de bank blijft de bol netjes in zijn mand!

mosaic1Deze vind ik zo mooi!
Ik heb de inslag met dezelfde kleurvolgorde geweven als de ketting, wel heb ik steeds een overgangsblokje geweven. Op deze manier rose blok!  afwisselend rose/geel blok! geel blok!
afwisselend geel/lichtgroen blok!
lichtgroen blok en zo verder.

mosaic2Bij deze was de inslag licht groen.
De lange flotteringen tussen de blokjes zijn wel heel kwetsbaar, dus uitkijken geblazen met dragen.

mosaïc3Hier heb ik lichtblauw voor de inslag gebruikt.
Bij alledrie weef je natuurlijk steeds afwisselend de paarse lange flotteringen.
Ze zijn alle drie erg mooi, maar de volgende keer gebruik ik toch 14 draadjes per cm.
Inmiddels zijn er twee naar een nieuwe eigenaar gegaan.

Mijn dochter kreeg een kadootje van een vriendin! Het was een uiltje om te haken.
Volgens mij heet deze techniek Amigurumi.
Nou ja, ze had nooit gehaakt, dus beiden bogen zij zich over het patroon en zouden het eens gaan proberen…en proberen….en keken op youtube voor de steken en kwamen tot de conclusie, dat het hen nooit zou lukken en wat nog belangrijker was, ze vonden er niks aan.
En toen was het mijn beurt. Ik kan haken en vind het ook leuk om te doen,
al moet  ik bekennen dat ik geen groot fan ben van Amigurumi.
Zo pietepeuterig.
uiltjeLollig hè!

iris nieuw1Hier is ‘ie dan. Sjaal nummer twee van mijn ‘iriserende kleuren’ project. Het ging een beetje mis tijdens het weven. Wil je er over lezen klik dan op pagina en scroll helemaal naar beneden.
Wat een pech!

Ooit werd er een ‘spinning longwool’ workshop gegeven op het OLG.
Amanda leerde het ons.
Juist in die tijd waren wij op vakantie in Engeland en wat kun je niet meer wensen, dan er ook nog een vacht te kunnen kopen van die (voor mij) speciale schapen.

Prachtig hè. De foto is niet van mij, maar ik mocht hem wel gebruiken van de eigenaar
van deze  website   Gebruik de link om haar viltwerk te bewonderen.
De wol bleef een paar jaar opgeslagen liggen wachten. Gewassen en al.
Niet dat ik het vergeten was, maar tijd is altijd de grote boosdoener.
Tot nu……

imageIk ben er nog wel even mee bezig….

imageAlle lokken lang en kort kam ik met de borstel van mijn kaardmolen.
De korte vezels worden daarna gekaard. De lange vezels niet,
die krijg je er anders nooit meer vanaf.

Clouds…en het voelt toch zacht!

Tot mijn grote verbazing bracht de post een pakket met vreselijk mooie lontwol!
Het kwam uit Engeland van Amanda.  Het waren de kleuren waar ik van houd! Dank je wel!!
ultravioletsingle3

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Merino-Cashmere 70/30.
Na het spinnen:
Het gewicht is 104 gram en de lengte is 471 meter.

Jewelsingle1

 

 

 

 

 

 

 
Deze lont is  BFL (BlueFaced Lester)- Tussah silk 70/30.
Na  het spinnen:
Het gewicht is 147 en 57 gram. De lengte is 905 en 267 meter.

De ‘enkele’ draad heb ik gestoomd om de twist te ‘zetten’.
steamNu gaan bedenken wat ik ermee ga doen….wordt het ‘kant’breien of weven???

In het zelfde pakket zat ook deze prachtige Tussah zijde….het ligt nog stil te wachten…..
tussah silk

…..en een gelukkig en gezond 2016
gewoon door blijven spinnen en breien en weven natuurlijk en haken en ga zo maar door!!!!

WEVEN MET HELE DUNNE DRAADJES!

Wil je het hele verhaal weten! Klik dan hier….

 

 

Dit mosaïc-weefsel ben ik al jaren van plan.

Ik houd van dunne draadjes en vrolijke kleuren………

De ketting is voor 3 sjaals en het was heerlijk om mijn warping wheel weer te gebruiken.
(Scheren en opbomen)
Twaalf draden per centimeter….genoeg of te weinig….de tijd zal het leren.

Mijn Rose is erg kwetsbaar. Een stootje en hopsa een deuk!
Als je hem een tijd moet tillen dan krijg je het gevoel dat je arm een meter langer wordt.
Mijn vriendin Greet heeft samen met haar man een hoes ontworpen voor haar Rose.
Toen ik haar zag lopen met haar spinnenwiel op een trolley en ik zuchtend en zwetend, omdat ik de mijne moest tillen op een wandeling van zo’n 10 minuten, was het niet moeilijk om de knoop door te hakken…….

Ik mocht het patroon van haar lenen. HOERA! Het naaien etc. etc. kostte me ongeveer veertien dagen., maar nu kan ik dan ook (voor ik weet niet hoe lang) aan de wandel, terwijl mijn Rose veilig en wel in haar ‘hok’ (term van Greet) zit.
DANK JE WEL GREET 😉

Mijn tweede trui is klaar. Ook deze keer aan de bovenkant begonnen.
De mouwen zijn raglan gebreid en het is een V-nek.
Achteraf had een ronde hals waarschijnlijk een betere keus geweest!
Hij trekt in het midden een beetje omhoog, vlak onder de col.
Er is nog wol over…en daar brei ik nu een tas van. Spannend of dat naar zin gaat worden.

Ook nu kan ik hem aan beide kanten dragen. Leuke bijkomstigheid vind ik.

De wol is zelf gesponnen.

Dan ga je hem dragen en bevalt de col niet. Ziet er gezellig uit, maar hij zakte tijdens het dragen aan de voorkant steeds plat. Vond ik heel irritant, want ik kreeg het gevoel dat ik een slabbetje om had.
Dus heb ik hem uitgehaald en langs de hals een boord gebreid. Van het restant heb ik een cirkel sjaal gemaakt en nu kan ik hem dragen zoals het me uitkomt.
V-neckCircle-shawl

frontV-neckOp de foto staat het een beetje vreemd, maar het draagt echt fijn.

Mijn mouwloze hesje! Het boek van Ann Budd is perfect.
Het was wel even wennen, want ik had het gevoel dat ik onderste boven moest denken.
Toen ik iets niet begreep, heb ik de groep van Ann Budd op Ravelry om hulp gevraagd.

Als laatste moesten de boorden nog gebreid worden. Na lang wikken en wegen besloot ik  voor steenrood te kiezen en verfde daarvan twee tinten van mijn eigen gesponnen wol (ik dacht dat het Bleu du Maine was, maar pin me er niet op vast).

De lichte kleur leek me te mat, de donkere tint te fel,
toen heb ik de gulden middenweg gekozen en ze beiden gebruikt 🙂
Het leuke van deze manier van breien is, dat je geen naden krijgt. Heel apart.
Maar juist doordat je geen naden hebt, leek aan beide kanten dragen ook wel leuk, alleen zit je dan met de afwerking van de boorden. Daarom bedacht ik een andere manier van beginnen.

Het ging goed. Op de rechterfoto is het verschil goed te zien.
Alle boorden heb ik toen uitgehaald en opnieuw gehaakt/gebreid.

Tijdens de landelijke spindag in oktober 2013 kregen we een pakketje met lontwol.
Het waren 4 combinaties: zomer-herfst-winter en lente.

Ik heb steeds van ieder jaargetijde een deel gesponnen, afgewisseld met de donkere alpaca.
De enkele draad is getwijnd met grijze baby-alpaca. Heerlijk zacht!

……en ik kocht dit boek.

Het ritme(?) van de verschillende bruine tinten en het wit van de schering, is puur op het gevoel gekozen. Het afmaken van de franje heeft wel erg lang geduurd, maar nu ligt hij dan op het voorjaar te wachten.

Toen ik klaar was met klossen heb ik het verstevigd met hairspray, het werk op de lijnen omgevouwen en op karton vast gemaakt. Het effect is wel lollig.

Na een aantal jaar ben ik weer met kantklossen begonnen.
De reden is een speciaal ‘kussen met rol’ dat ik vond op een vlooienmarkt in Denemarken.
Ik krijg weer les van Mariet Visser.

Meest recente berichten