Tijdens het verven was ik heel gespitst op de onderste laag. Wilde er voor zorgen, dat de verf ook daar goed terecht kwam.
Heel vaak tilde ik het breisel een beetje op om er onder te gluren. Werd het naar mijn idee een beetje te nat, dan depte ik de bovenkant flink met keukenpapier. Uiteindelijk heb ik het hele handeltje voorzichtig omgekeerd, zodat ik het nog even kon controleren en eventueel nog wat verf kon aanbrengen.
Toen was het zaak om het netjes en degelijk met het plastic op te rollen en in mijn verf / stoompan te leggen.
Nu maar duimen dat het niet te nat was gemaakt, zodat de hele boel ging doorlopen.
Dan is het wachten geblazen en aangezien ik mijn wol ook altijd  laat afkoelen voordat ik kijk, duurde dat lang..lang..lang…
Tot mijn opluchting was de verf goed opgenomen en niet teveel geweest, want tijdens het wassen en spoelen was het water amper gekleurd. Een beetje geluk heeft een mens af en toe ook weleens nodig…toch?

Leave a Reply