Posts Tagged ‘spinnen’

Een poos geleden breide ik een trui van mijn eigen gesponnen wol. Na wat uithalen en veranderen was ik dan uiteindelijk blij met het resultaat. Dan die restjes. Meestal doe je er nooit meer wat mee. Maar kijk….een tas is een aardige oplossing daarvoor. Ik draag vaak een spijkerbroek en hiermee is het een leuke combinatie geworden.

IMG_2072

Mijn mouwloze hesje! Het boek van Ann Budd is perfect.
Het was wel even wennen, want ik had het gevoel dat ik onderste boven moest denken.
Toen ik iets niet begreep, heb ik de groep van Ann Budd op Ravelry om hulp gevraagd.

Als laatste moesten de boorden nog gebreid worden. Na lang wikken en wegen besloot ik  voor steenrood te kiezen en verfde daarvan twee tinten van mijn eigen gesponnen wol (ik dacht dat het Bleu du Maine was, maar pin me er niet op vast).

De lichte kleur leek me te mat, de donkere tint te fel,
toen heb ik de gulden middenweg gekozen en ze beiden gebruikt 🙂
Het leuke van deze manier van breien is, dat je geen naden krijgt. Heel apart.
Maar juist doordat je geen naden hebt, leek aan beide kanten dragen ook wel leuk, alleen zit je dan met de afwerking van de boorden. Daarom bedacht ik een andere manier van beginnen.

Het ging goed. Op de rechterfoto is het verschil goed te zien.
Alle boorden heb ik toen uitgehaald en opnieuw gehaakt/gebreid.

Gelukt! Mijn poncho is af!
Mijn schoonzus vond het helemaal goed, dat ik haar model als voorbeeld gebruikte.
Zo kon ik vragen wat de breedte was, de lengte en dat was echt verschrikkelijk handig.
Dank je wel Loeska, ik zal het nooit vergeten 😉
Ik heb mijn eigen kleuren gekozen, maar dat heb ik in een van mijn vorige blogjes al verteld. Van de draden heb ik eerst koordjes / franjes gemaakt en daarna stapsgewijs om elkaar heen
gedraaid. Het is eigenlijk een macramé-knoop. Daardoor kreeg ik een dikke opvallende rand.

De kol is los gebreid.
Het is een schuinvallende band…(in elke oneven naald heb ik de derde steek afgehecht
en aan het eind
van de pen (2 steken voor het eind) een steek erbij opgezet.
Als hij de gewenste lengte heeft dan wordt hij dicht gemaasd.
Jammer dat ik er geen aparte foto van heb gemaakt!
Met de naaimachine heb ik de kol in de halsopening vastgenaaid en met de hand heb ik
hem ook nog tegengezoomd. De ‘gezigzagde’ halsopening van de lap is zo helemaal niet meer
te zien en daar houd ik van 🙂

Nog nooit heb ik met zo’n dikke draad, zowel in ketting als inslag, geweven.
De  ketting is 2 draden per cm.
Mijn weefgetouw heeft een weefbreedte van 120 cm. en ik gebruik het helemaal.
De kleuren zijn in dit weefwerk het belangrijkst, dus geen patroon maar een simpele linnenbinding.

Zo….ben ik even druk geweest met het maken van een schering voor mijn poncho.
De commerciële draad die ik ervoor in gedachten had, bleek veel te dun in verhouding tot mijn gesponnen draad.
Wat nu…ik besloot een  cabled yarn te maken en omdat ik dat nog nooit gedaan had, was dat een
behoorlijke uitdaging. Ah wel….het is gelukt.
Daarna heb ik een middagje staan verven en inmiddels ben ik druk bezig mijn ketting op het getouw te zetten.Twee draden per cm. dus dat gaat lekker snel.

…..alle drie de vezels zijn samen gekaard: wol, zijde en viscose.
Het voelt heerlijk zacht en ziet er goed uit. Over een poosje kan ik hopelijk ook een aardig draadje laten zien…

Het was snel klaar!
Breien en kletsen en voor ik het wist was mijn vierkantje af. Nog niet de helft van de wol was op.
Nou slaap ik  slecht als ik ergens anders overnacht….dus  uit narigheid ben ik  maar opnieuw een lapje gaan breien.
Alle wol heb ik opgemaakt en het resultaat was twee keer zo lang als deze.
Jammer dat ik vergeten ben een foto te maken.

Gelukt….het resultaat van mijn spinnen met de wol van de Landelijke Spindag 2011

Vandaag gaat het mee naar Elspeet…..Landelijke Spindag 2012 en
ga ik mijn bijdrage leveren aan de gezamenlijke deken.
Desnoods tijdens de stille uren van de nacht…:-) als ik niet kan slapen….

Dit is wat ik meeneem voor anderhalve dag spinnen…..

Het gewicht van de totale hoeveelheid is ongeveer 350 gram.
Het blauwe nestje is: swifter / merino / kameel / zijde / angelina
Het groene nestje is: Fries melkschaap / merino / mohair /soja-zijde
De witte nestjes: Blue Faced Leicester / baby kameel-tussah zijde
Het grijs  is baby Alpaca lontwol.
Dit moet toch genoeg zijn 😉

In 2010 kregen alle bezoekers van de Landelijke Spindag in Elspeet een vezel-aardigheidje….
Gemengde Engelse schapenrassen /zwarte viscose /
Nep Cashmere / Trilobal Nylon…. regenboog geverfd

Nu heb ik de verschillende vezels samen gekaard…tijd om te gaan spinnen…
Het totale gewicht van deze nestjes is 68 gram.

Ik ga een bolero maken van het overschot van de  Jacob Humbug / Alpaca wol.
Het patroon heb ik bij  ‘Drops Design’ gevonden. Fingers crossed!


Tadah…..!!!! Het model heb ik van ‘Drops Design’.


V-hals

Dit is een mix, gekaard van Bleu du Maine, Alpaca, Mohair en zijde
Met de tweede kaardsessie maakte ik er smallere nestjes van…..
Deze 400 gr. gaat met me mee waar ik ook heen ga, samen met mijn Rose….

Ik kan tamelijk dun spinnen.

Ik kies vaak voor Navaho/Navajo twijnen, omdat ik de draad dan mooier opgevuld vind.
Nu vroeg ik me weleens  af of ik ook twee draden tegelijk op deze manier
zou kunnen  twijnen. Toch maar eens proberen!

Ik Navaho-twijn de draden tegelijk.

En het bewijs ligt hier. Het kan. Toen ik de streng van mijn wolhaspel haalde
draaide het als een tierelier naar links. Teveel twist of twijn?
De draad voelde ook erg stevig aan! Toen heb ik het heel rustig een beetje de spinkant op terug getwijnd
en het zag er uiteindelijk  beter uit en voelde ook zachter.
Wel draaide het nu een beetje naar rechts, maar in verhouding veel minder
dan de eerste keer naar links.
Ik ben tevreden. Het was een leuk experiment, maar wel veel spinwerk 🙂

Ja echt, ik heb deze mix gekregen van: ‘het wolbeest’  De foto toont blauw en groen, maar in werkelijkheid is het  turquoise en groen. Beiden zijn kleuren, die ik erg mooi vind.
De turquoise mix is swifter/merino/ kameel / zijde en angelina.
De groene mix  is ‘Fries melkschaap’ / merino /  mohair / kameel en soy-silk.
Ja en nu moet ik beslissen of ik ga spinnen of vilten. Lastig, lastig, lastig. De mix is zo mooi en ik denk, dat ik voor spinnen zal gaan.
Het enige wat ik notabene heb gedaan was een bericht retweeten.
Het voelt zo zacht…heerlijk. Dank je wel Alexandra.

Spinnen en breien op de  Farm and Country Fair en echt….
‘ik’ was niet van plan om ook maar iets van lontwol te kopen.
Maar ja, mijn wederhelft stond er op  …… 🙂
Genoeg voor ’n vest…1 kilo……..

Tijdens de ‘Landelijke Spindag’  kocht ik deze prachtig geverfde sojalont.


In het begin was ik echt aan het vechten. Steeds gleed de vezel uit mijn vingers.
Uiteindelijk ging het beter, maar het zal waarschijnlijk nooit mijn favoriete vezel worden.
Ik heb het getwijnd met een zijden draad.